| تبليغات | X |
- پنداری یکی در کوه فریادی کشیده است و اکنون تو طنینش را می شنوی ... صدایی ذهنم را می نویسد
طنین مکرر کلماتی که با مصداق هاشان آشنایی و حقیقتی را به گوشت واگویه می کند
که روزگاری در خواب دیده ای...و اکنون تلنگری شده است که خاطره اش را بیاد آری
حس گنگی آن را خط خطی می کند
قطره اشکی پاک کن بدست می گیرد
و تمام ترس ها را پاک می کند
لبخندی نمره می دهد
دستی ذهنم را ورق می زند
و من این کنج
مشق هایم را می فهمم
و فردا را فراموش می کنم
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان 1385ساعت 0:5 توسط "sham\/" |
نمی دانم این منم که می گویم؟
یا اوست که مرا می نویسد...
یا کسی هست که هم می گوید و هم می نویسد...؟
میان بود و نبود
دقیقه ای بود که شنیدم:
...
" ما نیز گشته ایم
وآن شیخ با چراغ همی گشت...
آیا تو نیز چون او " انسانت آرزوست...؟!"
اگر خسته ای بمان و اگر خواستی بدان
ما را تمام لذت هستی به جست و جوست..."
...
هرگز
" من گشته ام نبود
تو نیز نگرد، نیست!"
سزاوار تو نیست...
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
